When John Bravais was sent on a secret mission to observe a war in North Africa he found out more than it was safe for him to know—even after he had secretly been surgically transformed so that he was as strong as a Bolo tank, and nearly as tough: Wolf-like aliens, invisible to the ordinary eye, were harvesting the brains of the fallen fighters! Bravais might have become the Ultimate Warrior, but still he was only one man against A Plague of Demons.

It seemed as though the world was eroding right under everyone’s feet. Stories disappeared from magazines; the baron’s silver coat of arms, polished in the morning, was pitted with corrosion by afternoon; toadstools were springing up from every corner. And these were but the first signs of the coming plague, a cancerous orgy of patternless vitality seeking to engulf the world. Carefree Johnny Curlon, indelicately plucked from his fishing boat one evening, is bluntly informed by high powers that he is a man destined for a role in great affairs: only his unique powers can prevent the coming probability crisis that threatens to turn the world into bubbling chaos.

“Bolos. For a millennium and a half, they have been humanity’s warriors. They have fought Man’s battles, died in Man’s wars, battled to save Man’s children, even from his own kind. They have guarded Man’s worlds … and avenged Man’s defeats.” “Tireless, infinitely patient, infinitely deadly, Bolos are the most fearsome fighting machines ever developed. The most lethal artificial intelligences in history. Yet they are more than that. They are not merely the weapons of their Human commanders, but their comrades. Brothers and sisters in arms, who all too often die together.” But Bolos and their commanders do not die easily. Mankind’s enemies have learned the price of a Bolo’s death. And if Bolos and their commanders do not always die in victory, this much has always been true. They do not surrender. And they never-ever-quit.

Im Dämmerlicht des plumpen Empfangsgebäudes, dessen schmutziggraue Farbe den düsteren Eindruck noch verstärkte, scharten sich der Botschaftsrat, zwei Botschaftssekretäre und die Attachés um den Gesandten Spradley. Die bunten Orden der Diplomaten brachten ein wenig Farbe in die trübe Halle. Ungeduldig sah der Gesandte auf seine Fingeruhr. „Sind Sie sicher, Ben, daß die Zeit unserer Ankunft genau mitgeteilt wurde?“

Wiele opowiadań tego tomu reprezentuje ten właśnie, tak trafnie scharakteryzowany przez Vonneguta, nurt science-fiction. Większość z nich to utwory nowe, dające pojęcie o aktualnym stanie światowej fantastyki; jedynie opowiadania Bradbury’ego, Asimova, Wyndhama i Tunel pod światem Pohla pochodzą z lat wcześniejszych. Ogromna większość światowej literatury fantastyczno-naukowej pochodzi z angielskiego obszaru językowego. W obrębie tego wielkiego „wspólnego rynku” fantastyki przyznawane są dwie najpoważniejsze nagrody literackie. Nagroda „Hugo”, nazwana tak na cześć amerykańskiego autora i wydawcy Hugo Gernsbacka, przyznawana jest od 1953 roku na dorocznych konwencjach miłośników fantastyki. Nagradza się nią zresztą nie tylko utwory literackie. W roku 1969 na przykład nagrodę specjalną otrzymali kosmonauci Armstrong, Aldrin i Collins „za najlepsze lądowanie na Księżycu”. Nagrodę „Nebula” przyznaje stowarzyszenie amerykańskich autorów fantastyki w czterech kategoriach w zależności od rozmiarów utworu.Wielu spośród autorów tego tomu to nazwiska nowe dla polskiego czytelnika. Brian W. Aldiss (ur. 1925) uważany jest powszechnie za postać numer jeden w brytyjskiej fantastyce naukowej. Zdobył już nagrody „Hugo” i „Nebula”. Amerykanin Keith Laumer (ur. 1925) architekt, lotnik i dyplomata pisze opowiadania-alegorie o świecie, w którym żyjemy. Jego opowiadanie W kolejce, zamieszczone w kilku antologiach, było jednym z najpoważniejszych kandydatów do nagrody „Nebula” w 1970 roku. Henry Slesar przejął od Fredricka Browna berło w dziedzinie krótkich opowiadań, jednak najkrótszy z utworów zamieszczonych w tym tomie wyszedł spod pióra Tuli Kupferberga, amerykańskiego satyryka, autora dwóch poradników: 1001 sposobów, jak żyć bez pieniędzy, i 1001 sposobów, jak umknąć poboru do wojska. Niezwykle ciekawe w pomyśle i kunsztownie skonstruowane opowiadanie D. I. Massona jest pierwszym i bodajże jedynym dziełem niemłodego angielskiego profesora-językoznawcy.W Związku Radzieckim literatura fantastyczno-naukowa cieszy się ogromną popularnością, ale większość wydawanych książek z tej dziedziny stanowią przekłady. Wśród autorów radzieckich palmą pierwszeństwa w dziedzinie powieści fantastycznych dzierżą niezmiennie bracia Strugaccy. W krótkich formach uznanie czytelników zdobyli Ilja Warszawski, Dymitr Bilenkin i Kirył Bułyczow. Władlen Bachnow wydał dotychczas jeden tom opowiadań fantastycznych, w których dał się poznać jako wytrawny humorysta i satyryk. Żartobliwe opowiadanie Aleksandra Szalimowa jest raczej nietypowe dla twórczości tego pisarza, którego opowiadania są zwykle mocno osadzone w realiach naukowych.Polską fantastykę reprezentują dwaj autorzy młodzi wiekiem, ale mający już na swoim koncie samodzielne zbiory opowiadań: Andrzej Czechowski i Janusz A. Zajdel, którego nowy tom ukaże się w serii „Fantastyka-Przygoda”, oraz trzej debiutanci.Tom zamyka artykuł Andrzeja Trepki rozważający teoretyczne możliwości istnienia różnych form życia w Kosmosie oraz ciekawy materiał o Księżycu z prasy radzieckiej.

Le général avait bien l’intention de monter en grade. Il fallait donc qu’il vienne à bout de ce terrible engin.

A collection of storiesThe classic military dilemma-preventing those who defend you from turning on you-is seemingly solved with the implementation of the Bolos, mechanical servants with artificial intelligence and state-of-the-art high-tech weaponry. But when the implacable alien Deng invade Earth, the Bolos leap to the offensive with a war plan that doesn't take humanity into account.

Imperial Intelligence Agent Brion Bayard was catapulted into nothingness by an unknown force and woke to find himself in a universe not his own. Surrounded by hulking, cannibalistic ape men who called themselves Hagroon, Bayard was soon entrapped in a web of time lines. He found himself running from the Hagroon into the arms of Dzok, the educated monkey man of Xonijeel; transported by Dzok to a universe where Napoleon the Fifth was in power and left there to the tender powers of the beautiful witch Olivia; struggling with the bonds of a fictitious past, always striving to regain his lost universe of Zero-zero Stockholm so he could bring the warning which might save his world from sudden, violent death…

Brion Bayard, once of our own timeline and now Imperium Agent extraordinaire, had been on some pretty dangerous missions before - but never had he encountered so noxious a foe as the invading legions of giant plague-ridden rats who walked like men, spreading disease across the multiple universes of the Imperium. Unless Bayard can travel to the original world of the long-tailed invaders and stop the plague at its source, the Earth of the Imperium and all the other Earths in all the universes will fall before the verminous hordes from a timeline that should never have existed in the first place.