Раман «За волю» дае чытачом пэўны вобраз з жыцьця ня толькі нацыянальна сьвядомае беларускае эміграцыі, але й тых варожых сілаў, што дзеялі сярод яе з загадаў каляніяльнага антыбеларускага рэжыму ў акупаванай Маскоўшчынай бацькаўшчыне. Спадзяемся, што ён у пэўнай ступені таксама спрычыніцца да далейшага аб’яднаньня нашых суродзічаў у іхнай працы і ахвярнасьці для адраджэньня, вольнасьці і незалежнасьці Беларусі.

Камедыя ў трох дзеях, галоўныя дзейныя асобы якой паходзяць з сялянскай сям'i Сцяпана Пінкевіча, што, шукаючы лепшай долi, пераяжджае ў Канаду. Між іншым, гэтая п'еса развенчвае створаны некаторымi празмерна захопленымi айчыннымi журналістамi міф, паводле якога за акіянам што нi беларус - то палымяны патрыёт ды нястомны захавальнік роднае мовы. Праз тры гады Пінкевічы ўжо маюць свой дом, але затое ўжо не маюць свайго прозвішча, замянiўшы яго на Пінк.

Кастусь Акула (да эміграцыі Аляксандар Качан) нарадзіўся 16 лістапада 1925 г. у Верацеях Дзісенскага пав. (сёньня Докшыцкі р‑н Віцебскай вобл.). Падчас нямецкай акупацыі настаўнічаў, у чэрвені 1944 г. паступіў у Менскую афіцэрскую школу БКА. Зь лета 1944 г. на эміграцыі. Пазьней ваяваў у складзе 2‑га Польскага корпусу брытанскай арміі. У 1946—1947 гг. жыў у Англіі. У чэрвені 1947 г. пераехаў у Канаду, напачатку жыў у горадзе Ашава, быў адным з заснавальнікаў Згуртаваньня беларусаў у Канадзе, першым ягоным старшынём. Потым пераехаў у Таронта, належаў да ЗБК, адзін з актывістаў парафіі сьв. Кірылы Тураўскага ў Таронта, належаў да лягеру прыхільнікаў Рады БНР. Заснаваў першае ў Паўночнай Амэрыцы выданьне на беларускай мове ‑‑ газэту «Беларускі Эмігрант» (1948‑‑1954), у 1974‑‑1997 гг. выдаваў часопіс «Зважай». Аўтар некалькіх кніг і аповесьцяў, у тым ліку аўтабіяграфічнага раману «Змагарныя дарогі», які вытрымаў два перавыданьні.