The Flamethrowers meets Let the Great World Spin in this debut novel set amid the heated conflict of Seattle's 1999 WTO protests.On a rainy, cold day in November, young Victor-a boyish, scrappy world traveler who's run away from home-sets out to sell marijuana to the 50,000 anti-globalization protestors gathered in the streets. It quickly becomes clear that the throng determined to shut the city down-from environmentalists to teamsters to anarchists-are testing the patience of the police, and what started as a peaceful protest is threatening to erupt into violence.Over the course of one life-altering afternoon, the lives of seven people will change forever: foremost among them police chief Bishop, the estranged father Victor hasn't seen in three years, two protestors struggling to stay true to their non-violent principles as the day descends into chaos, two police officers in the street, and the coolly elegant financial minister from Sri Lanka whose life, as well as his country's fate, hinges on getting through the angry crowd, out of jail, and to his meeting with the president of the United States.In this raw and breathtaking novel, Yapa marries a deep rage with a deep humanity, and in doing so casts an unflinching eye on the nature and limits of compassion.

Эта книга про то, как создать успешный канал на Youtube. Зачем? Например, чтобы зарабатывать деньги разными способами. Кроме того, с помощью канала на Youtube можно делиться идеями, учить людей, рекламировать продукцию и осуществлять пропаганду — в общем, влиять на умы и сердца людей в корыстных и бескорыстных целях.

When Vladan Borojević googles the name of his father Nedelko, a former officer in the Yugoslav People’s Army, supposedly killed in the civil war after the decay of Yugoslavia, he unexpectedly discovers a dark family secret. The story which which then unfolds takes him back to the catastrophic events of 1991, when he first heard the military term deployment and his idyllic childhood came to a sudden end.Seventeen years later Vladan’s discovery that he is the son of a fugitive war criminal sends him off on a journey round the Balkans to find his elusive father. On the way, he also finds out how the falling apart of his family is closely linked with the disintegration of the world they used to live in. The story of the Borojević family strings and juxtaposes images of the Balkans past and present, but mainly deals with the tragic fates of people who managed to avoid the bombs, but were unable to escape the war.

"Unyoku 2.0" Окончательно переработанная версия "Lucky" (никакой связи с первоисточником и прочим, градус мистики понижен до минимум, но кое-что собственное/сюжетное сохранено). 18.07.15.

Зельда Фицджеральд.Одна из самых красивых и ярких женщин «эпохи джаза».Жена и муза крупнейшего писателя «потерянного поколения».Ее имя стало символом экстравагантности и элегантности.История жизни Зельды Фицджеральд овеяна столькими легендами, что понять, какой она была на самом деле, очень сложно.Тереза Энн Фаулер совершила невозможное — дала «подлинной» Зельде рассказать собственную историю!

To był maj, Warszawa, niedziela. Małgośka zbierała siły, by przetrwać rodzinną uroczystość i przełknąć kolejne kłamstwa męża. Alicja, bogata wdowa z Saskiej Kępy, umawiała się na mecz tenisa. Paweł, wzięty kardiolog, wprowadzał się do wynajętego mieszkania, a jego brat, Marcin, miał regularnego kaca. Ola schodziła właśnie z nocnego dyżuru. Na Okęciu lądował Aleksander Kranach, który… Co łączy tych ludzi? Niewiele, poza tym, że wszyscy z całego serca marzą o odmianie dotychczasowego życia. Kilka niedzielnych zdarzeń rozpoczyna serię zupełnie nieoczekiwanych, a jakże utęsknionych zmian…

"Pan Haneda był przełożonym pana Omochi, który był przełożonym pana Saito, który był przełożonym panny Mori, która była moją przełożoną. Ja nie byłam niczyją przełożoną…" – tak zaczyna swoją historię bohaterka powieści, zatrudniona jako tłumaczka w dużym przedsiębiorstwie japońskim. Gorzkie doświadczenie rocznej kariery opisuje z dystansem i humorem, przeplatając opowieść refleksjami na temat przepaści dzielącej mentalność japońską od europejskiej.Kolejna książka autorki "Higieny mordercy", uznana przez krytykę za najlepszą w dotychczasowym dorobku Amélie Nothomb. Przetłumaczona na wiele języków, we Francji osiągnęła nakład 450 000 egzemplarzy.

«Zа право жить» — второй выпуск литературно-художественного альманаха «Мы наши». Как и первый, он посвящен борьбе Донбасса и Новороссии за свободу, за независимость от бандеровского киевского режима. Его авторы — писатели, участники боевых действий, жители донбасских городов и сел, уроженцы тех мест. Они рассказывают о тяжелых военных буднях как на фронте, так и в тылу, особенно ближайшем, о жизни под каждодневными обстрелами. Порой только читая их рассказы, осознаешь невероятную степень драматизма, которым насыщены события этой войны.

Как превратить миллиардера в миллионера – об этом Ксения Собчак и Оксана Робски знают все. Для девушек, желающих правильно выйти замуж, эта книга станет отличным практическим пособием. Впервые истинные рублевские эксперты делятся секретными сведениями о том, где водятся олигархи и как правильно вести на них охоту.

Każdy musi umrzeć.Szesnastoletniej Tessie zostało zaledwie kilka miesięcy życia, więc rozumie to lepiej niż inni. Przygotowała jednak listę dziesięciu rzeczy, które chce zrobić przed śmiercią. Na pierwszym miejscu umieściła seks. Termin – tego wieczoru.Książka, dzięki której poczujesz się szczęśliwy, że żyjesz. – "Heat"Nie wierzę, że można ją było przeczytać i nie zapłakać. – "Daily Express"Przypomina, byśmy doświadczali w pełni każdej chwili i nie bali się spełniać pragnień. – "Guardian"

Tras revolucionar un tradicional pueblo del sur desde el mostrador de su chocolatería, Vianne ha cambiado su nombre por el de Yanne y regenta una confitería en el barrio parisino de Montmatre, donde quiere pasar inadvertida.Su vida en París es monótona y convencional, tanto como su novio Thierry, y cree que casándose con él aportará estabilidad y normalidad a su vida, a la de su hija Annie, que ahora tiene 10 años, y a la de la pequeña Rosette.Yanne, sola en la gran ciudad, encuentra en la joven Zozie una buena amiga hasta que se ve obligada a despertar sus poderes dormidos en la víspera de su boda, momento en que su viejo amor Roux reaparece en su vida.

Tras revolucionar un tradicional pueblo del sur desde el mostrador de su chocolatería, Vianne ha cambiado su nombre por el de Yanne y regenta una confitería en el barrio parisino de Montmatre, donde quiere pasar inadvertida.Su vida en París es monótona y convencional, tanto como su novio Thierry, y cree que casándose con él aportará estabilidad y normalidad a su vida, a la de su hija Annie, que ahora tiene 10 años, y a la de la pequeña Rosette.Yanne, sola en la gran ciudad, encuentra en la joven Zozie una buena amiga hasta que se ve obligada a despertar sus poderes dormidos en la víspera de su boda, momento en que su viejo amor Roux reaparece en su vida.

Wiktoria – reporterka telewizyjna około trzydziestki, niespodzianie, tuż przed wyjazdem na zdjęcia, dowiaduje się, że zostanie mamusią. Mamusią – proszę bardzo, tylko gdzie jest tatuś do kompletu?Na reporterskim horyzoncie pojawia się wprawdzie ktoś, kto by się nadał, ale niestety – ma on pewne felery, które niestety uniemożliwiają wydanie się za niego i tzw. „szczęśliwy happy end”. Poza tym co zrobić z tą koszmarną, stresującą, wyczerpującą, ukochaną pracą? Doprawdy, dziecko takiej matki musi wykazać niezłą siłę charakteru, żeby urodzić się w przepisowym terminie.Sporo w „Zapiskach” prawdziwej telewizji, tej codziennej, nie gwiazdorskiej, takiej od podszewki. Co sympatyczniejsze postacie autorka żywcem przeniosła z rzeczywistości. Monika Szwaja przyznaje się między innymi do podobnego fioła telewizyjnego, jaki ma bohaterka „Zapisków”. Przyjaciele twierdzą życzliwie, że obie są tak samo „zakręcone”…„Zapiski stanu poważnego” otrzymały III nagrodę w konkursie wydawnictwa Zysk i S-ka na „polską Bridget Jones”.

Le plus burlesque et le plus célèbre roman de Raymond Queneau, publié en 1959, et qui valut à son auteur le surnom de «Père de Zazie».L’action se déroule à Paris, sur 48 h, lors d’une grève de métro. En visite chez son oncle Gabriel, Zazie, jeune adolescente délurée et espiègle, et qui, pour n’avoir pas encore été socialisée, n’est guère embarrassée par les règles morales, se voit contrainte – grève oblige – de parcourir Paris à pied et en taxi. Cheminant d’un quartier à l’autre, elle fait de singulières rencontres, qui sont autant de prétextes à de savoureux échanges verbaux. Roman d’apprentissage, Zazie dans le métro est aussi une réflexion sur la contingence de l’existence humaine et sur la fuite du temps. À sa mère, qui lui demandera à l’issue de son séjour ce qu’elle a fait à Paris, Zazie, philosophe, répondra en trois mots: «J’ai vieilli.»Ce roman, en apparence linéaire, est certainement, par son ton, le plus caractéristique des romans de la seconde période de Queneau, dite optimiste. Pourtant, en filigrane, le lecteur retrouve une écriture et une construction circulaires (de la gare d’Austerlitz à la gare d’Austerlitz), dans la lignée de Proust, de Joyce et de Faulkner. On peut également rattacher Zazie dans le métro aux premiers textes de Queneau par la prééminence accordée à l’oral sur l’écrit; prééminence qui ne porte pas atteinte à la langue mais, selon le mot de l’auteur, «la débarrasse d’un mal qui la ronge». Ainsi l’hapax initial «Doukipudonktan», les polysyllabes monophasées et la «célèbre clausule zazique», «mon cul», sont-ils représentatifs de la liberté de langage que prône l’auteur. Liberté qui n’a pas de répugnance pour les facilités de langage ou la langue que l’on dit vulgaire.Premier grand succès de Queneau, récompensé par le Prix de l’Humour noir, Zazie dans le métro est adapté, l’année même de sa publication, au théâtre par Hussenot et, un an plus tard, au cinéma par Louis Malle.

Еще вчера она была Аней Мальцевой с Елизаровской улицы. Планировала учиться на экономиста, встречалась со Славиком и мечтала об автографе группы «Каста». Таких Ань – десятки на питерских улицах.А потом она кликнула на ссылку "Выходи во ДВАР – поиграем"…

Phædrus, our narrator, takes a present-tense cross-country motorcycle trip with his son during which the maintenance of the motorcycle becomes an illustration of how we can unify the cold, rational realm of technology with the warm, imaginative realm of artistry. As in Zen, the trick is to become one with the activity, to engage in it fully, to see and appreciate all details — be it hiking in the woods, penning an essay, or tightening the chain on a motorcycle.

Nasim is a young computer scientist, hoping to work on the Human Connectome Project: a plan to map every neural connection in the human brain. But funding for the project is cancelled, and Nasim ends up devoting her career to Zendegi, a computerised virtual world used by millions of people. Fifteen years later, a revived Connectome Project has published a map of the brain. Zendegi is facing fierce competition from its rivals, and Nasim decides to exploit the map to fill the virtual world with better Proxies: the bit-players that bring its crowd scenes to life. As controversy rages over the nature and rights of the Proxies, a friend with terminal cancer begs Nasim to make a Proxy of him, so some part of him will survive to help raise his orphaned son. But Zendegi is about to become a battlefield…

‘I’m a street prostitute. Not a call girl or anything. No, a real street whore, with stiletto heels and menthol cigarettes.’Narrator Nanou gives a detailed account of her day, from the moment she wakes up with a foul taste in her mouth, in her sordid rented room, until the minute she crawls back into her bed at night to sleep. Interwoven with her story are portraits of her clients.Oscar Coop-Phane invents an astonishing cast of original and deeply human characters – losers, defeated by the world around them – who seek solace in Nanou’s arms. Original and moving, this short book deftly paints a world of solitude and sadness, illuminated by precious moments of tenderness and acts of kindness.

The wisest, richest, funniest, and most moving novel in years from Don DeLillo, one of the great American novelists of our time — an ode to language, at the heart of our humanity, a meditation on death, and an embrace of life.Jeffrey Lockhart’s father, Ross, is a billionaire in his sixties, with a younger wife, Artis Martineau, whose health is failing. Ross is the primary investor in a remote and secret compound where death is exquisitely controlled and bodies are preserved until a future time when biomedical advances and new technologies can return them to a life of transcendent promise. Jeff joins Ross and Artis at the compound to say “an uncertain farewell” to her as she surrenders her body.“We are born without choosing to be. Should we have to die in the same manner? Isn’t it a human glory to refuse to accept a certain fate?”These are the questions that haunt the novel and its memorable characters, and it is Ross Lockhart, most particularly, who feels a deep need to enter another dimension and awake to a new world. For his son, this is indefensible. Jeff, the book’s narrator, is committed to living, to experiencing “the mingled astonishments of our time, here, on earth.”Don DeLillo’s seductive, spectacularly observed and brilliant new novel weighs the darkness of the world — terrorism, floods, fires, famine, plague — against the beauty and humanity of everyday life; love, awe, “the intimate touch of earth and sun.”Zero K is glorious.