"Erickson is as unique and vital and pure a voice as American fiction has produced."-Jonathan LethemA film-obsessed ex-seminarian with images of Elizabeth Taylor and Montgomery Clift tattooed on his head arrives on Hollywood Boulevard in 1969. Vikar Jerome enters the vortex of a cultural transformation: rock and roll, sex, drugs, and-most important to him-the decline of the movie studios and the rise of independent directors. Jerome becomes a film editor of astonishing vision. Through encounters with former starlets, burglars, political guerillas, punk musicians, and veteran filmmakers, he discovers the secret that lies in every movie ever made.

Przychodzą, odchodzą, znikają i pojawiają się znowu. Najczęściej jednak po prostu są. Jak wschody słońca, tyle że przez kilka dni w miesiącu. Są epicentrum kobiecości, misternym tworem ewolucji. Według Natalie Angier, autorki książki "Kobieta. Geografia intymna" (Prószyński i S-ka), kobiety krwawią co miesiąc, "bo są po prostu mądre". I jeśli nawet trąci to płaczliwą martyrologią, jest to naga prawda.Janusz L.Wiśniewski już w swojej pierwszej bestsellerowej powieści "S@motność w Sieci" zaprezentował się jako wnikliwy i życzliwy obserwator kobiecej duszy. W zbiorze opowiadań "Zespoły napięć" opisuje konsekwentnie świat kobiet: uważa, że jest zupełnie inny niż świat mężczyzn. A także lepszy, ciekawszy, bogatszy w przeżycia. Bardziej i częściej wzruszający. I o tych wzruszeniach jest ta książka.

The novel begins in Czechoslovakia in the early 1930s when Zoli, a young Roma girl, is six years old. The fascist Hlinka guards had driven most of her people out onto the frozen lake and forced them to stay there until the spring, when the ice cracked and everyone drowned – Zoli's parents, brothers and sisters. Now she and her grandfather head off in search of a 'company'. Zoli teaches herself to read and write and becomes a singer, a privileged position in a gypsy company as they are viewed as the guardians of gypsy tradition. But Zoli is different because she secretly writes down some of her songs. With the rise of the Nazis, the suppression of the gypsies intensifies. The war ends when Zoli is 16 and with the spread of socialism, the Roma are suddenly regarded as 'comrades' again. Zoli meets Stephen Swann, a man she will have a passionate affair with, but who will also betray her. He persuades Zoli to publish some of her work. But when the government try to use Zoli to help them in their plan to 'settle' gypsies, her community turns against her. They condemn her to 'Pollution for Life', which means she is exiled forever. She begins a journey that will eventually lead her to Italy and a new life. Zoli is based very loosely on the true story of the Gypsy poet, Papsuza, who was sentenced to a Life of Pollution by her fellow Roma when a Polish intellectual published her poems. But Colum has turned this into so much more – it's a brilliantly written work that brings the culture and the time to life, an incredibly rich story about betrayal and redemption, and storytelling in all its guises.

The novel begins in Czechoslovakia in the early 1930s when Zoli, a young Roma girl, is six years old. The fascist Hlinka guards had driven most of her people out onto the frozen lake and forced them to stay there until the spring, when the ice cracked and everyone drowned – Zoli's parents, brothers and sisters. Now she and her grandfather head off in search of a 'company'. Zoli teaches herself to read and write and becomes a singer, a privileged position in a gypsy company as they are viewed as the guardians of gypsy tradition. But Zoli is different because she secretly writes down some of her songs. With the rise of the Nazis, the suppression of the gypsies intensifies. The war ends when Zoli is 16 and with the spread of socialism, the Roma are suddenly regarded as 'comrades' again. Zoli meets Stephen Swann, a man she will have a passionate affair with, but who will also betray her. He persuades Zoli to publish some of her work. But when the government try to use Zoli to help them in their plan to 'settle' gypsies, her community turns against her. They condemn her to 'Pollution for Life', which means she is exiled forever. She begins a journey that will eventually lead her to Italy and a new life. Zoli is based very loosely on the true story of the Gypsy poet, Papsuza, who was sentenced to a Life of Pollution by her fellow Roma when a Polish intellectual published her poems. But Colum has turned this into so much more – it's a brilliantly written work that brings the culture and the time to life, an incredibly rich story about betrayal and redemption, and storytelling in all its guises.

Irene Lauson experimenta y analiza su vida a través de la Física y persigue tenazmente un vínculo posible entre la verdad y la felicidad. Alfredo Etchart, su profesor de literatura y luego el hombre con quien mantiene un vínculo amoroso intenso y en muchos momentos conflictivo, ve el mundo a la luz del arte y del marxismo y busca, ante todo, seducir. El despliegue inteligente, irónico y conmovedor de esa relación es la piedra de toque para que la protagonista llegue al fondo de sí misma, se pierda una ymil veces y encuentre una salida que no es otra cosa que el trabajoso camino hacia la madurez. Y al acompañar esa travesía gobernada alternativamente por la razón y por la pasión, el lector accederá no sólo a las claves inefables del universo femenino sino también a lasmarcas culturales y sentimentales de toda una época. “En la estructura destellante y perfecta del cristal”, se explicita en algún momento del libro, “la zona de clivaje es aquella donde la unión de los átomos se muestra débil y donde, por lo tanto, el cristal se vulnera y se quiebra”. Liliana Heker no podría haber encontrado mejor metáfora para condensar lo que sucede en esta novela excepcional. VICENTE BATTISTA “Una de las pocas novelas argentinas de los últimos años a la que se puede califcar de necesaria.” CRISTINA PIÑA “Historia de amor, entonces, y de difcultosos ‘años de aprendizaje’, Zona de clivaje posee la virtud de revitalizar el placer de leer.” SUSANA SILVESTRE

LE POINT DE VUE DES ÉDITEURSPar une nuit décisive, un voyageur lourd de secrets prend le train de Milan pour Rome, muni d’un précieux viatique qu’il doit vendre le lendemain à un représentant du Vatican pour ensuite — si tout va bien — changer de vie. Quinze années d’activité comme agent de renseignements dans sa Zone (d’abord l’Algérie puis, progressivement, tout le Proche-Orient) ont livré à Francis Servain Mirkovic les noms et la mémoire de tous les acteurs de l’ombre (agitateurs et terroristes, marchands d’armes et trafiquants, commanditaires ou intermédiaires, cerveaux et exécutants, criminels de guerre en fuite…). Mais lui-même a accompli sa part de carnage lorsque la guerre en Croatie et en Bosnie l’a jeté dans le cycle enivrant de la violence.Trajet, réminiscences, aiguillages, aller-retour dans les arcanes de la colère des dieux. Zeus, Athéna aux yeux pers et Arès le furieux guident les souvenirs du passager de la nuit. Le train démarre et, avec lui, commence une immense phrase itérative, circulatoire et archéologique, qui explore l’espace-temps pour exhumer les tesselles de toutes les guerres méditerranéennes. Car peu à peu prend forme une fresque homérique où se mêlent bourreaux et victimes, héros et anonymes, peuples déportés ou génocidés, mercenaires et témoins, peintres et littérateurs, évangélistes et martyrs… Et aussi les Parques de sa vie intérieure : Intissar l’imaginaire, la paisible Marianne, la trop perspicace Stéphanie, la silencieuse Sashka…S’il fallait d’une image représenter la violence de tout un siècle, sans doute faudrait-il choisir un convoi, un transport d’armes, de troupes, d’hommes acheminés vers une œuvre de mort. Cinquante ans après La Modification de Michel Butor, le nouveau roman de Mathias Enard compose un palimpseste ferroviaire en vingt-quatre “chants” conduits d’un seul souffle et magistralement orchestrés, comme une Iliade de notre temps.Né en 1972, Mathias Enard a étudié le persan et l’arabe et fait de longs séjours au Moyen-Orient. Il vit à Barcelone. Il a publié deux romans chez Actes Sud : La Perfection du tir (2003) — Prix des cinq continents de la francophonie, 2004 — qui paraît en Babel, et Remonter l’Orénoque (2005). Ainsi que, chez Verticales, Bréviaire des artificiers (2007).

Francis Servain Mirkovic, a French-born Croat who has been working for the French Intelligence Services for fifteen years, is traveling by train from Milan to Rome. He’s carrying a briefcase whose contents he’s selling to a representative from the Vatican; the briefcase contains a wealth of information about the violent history of the Zone — the lands of the Mediterranean basin, Spain, Algeria, Lebanon, Italy, that have become Mirkovic’s specialty.Over the course of a single night, Mirkovic visits the sites of these tragedies in his memory and recalls the damage that his own participation in that violence — as a soldier fighting for Croatia during the Balkan Wars — has wreaked in his own life. Mirkovic hopes that this night will be his last in the Zone, that this journey will expiate his sins, and that he can disappear with Sashka, the only woman he hasn’t abandoned, forever.One of the truly original books of the decade — and written as a single, hypnotic, propulsive, physically irresistible sentence — Mathias Énard’s Zone provides an extraordinary and panoramic view of the turmoil that has long deviled the shores of the Mediterranean.

Человек один идет по льду, вокруг него туман. Ему кажется, что он идет прямо. Ветер разгонит туман: человек видит цель, видит свои следы.

Оказывается — льдина плыла и поворачивалась: след спутан в узел — человек заблудился.

Я хотел честно жить и решать, не уклоняться от трудного, но запутал свой путь. Ошибаясь и плутая, я очутился в эмиграции, в Берлине.

История эта рассказана мною в книге «Сентиментальное путешествие», которая у нас два раза издана; сейчас ее не переиздаю.

Все это было в 1922 году. За границей я тосковал; через год по хлопотам Горького и Маяковского мне удалось вернуться на родину.

Книга, которую вы сейчас прочтете, написана в Берлине, у нас она издается в четвертый раз.

Novel by Nikos Kazantzakis, published in Greek in 1946 as Vios kai politia tou Alexi Zormpa. The unnamed narrator is a scholarly, introspective writer who opens a coal mine on the fertile island of Crete. He is gradually drawn out of his ascetic shell by an elderly employee named Zorba, an ebullient man who revels in the social pleasures of eating, drinking, and dancing. The narrator's reentry into a life of experience is completed when his newfound lover, the village widow, is ritually murdered by a jealous mob.

Novel by Nikos Kazantzakis, published in Greek in 1946 as Vios kai politia tou Alexi Zormpa. The unnamed narrator is a scholarly, introspective writer who opens a coal mine on the fertile island of Crete. He is gradually drawn out of his ascetic shell by an elderly employee named Zorba, an ebullient man who revels in the social pleasures of eating, drinking, and dancing. The narrator's reentry into a life of experience is completed when his newfound lover, the village widow, is ritually murdered by a jealous mob.

Kolejna książka jednego z najwybitniejszych twórców europejskich XX wieku powstała jeszcze w Czechach (1969-1970), zanim jako emigrant polityczny Kundera osiadł we Francji. W tym kraju za Życie jest gdzie indziej pisarz otrzymał w 1973 roku prestiżową Prix Médicis Étranger. Powieść jest swoistym "portretem artysty w czasach młodości ", na co wskazuje także pierwotny tytuł książki – "Wiek liryczny " – w języku Kundery oznaczający "młodość ". Autor opowiada przypadki poety Jaromila, którego życiowe wybory naznaczone są dominującą osobowością matki, towarzyszącej mu – w przenośni – od łoża miłości aż po łoże śmierci – w znaczeniu dosłownym. Kundera zdaje się mówić, że poeci liryczni pochodzą z domów, w których rządzą kobiety. Kreśląc sylwetkę Jaromila, momentami wzruszająco śmiesznego, a przy tym niesłychanie naiwnego, pisarz z typową ironią i delikatnością dotyka tak kluczowych dla całej swojej twórczości pojęć, jak dzieciństwo, macierzyństwo, rewolucja czy poezja.

Grecka litera Pi stała się parasolem ochronnym dla głównego bohatera-miłośnika ogrodów zoologicznych i świetnego pływaka. Razem ze swoją rodziną mieszkał w Puttuczczeri, skąd jednak zamierzali przeprowadzić się do Kanady. Czekała ich długa podróż przez Ocean Spokojny, która niestety zakończyła się tragicznie.Dramat jaki rozgrywał się na bezkresach wód stał w sprzeczności z piękną scenerią, jaka widoczna była z pokładu szalupy. 227 dni na Oceanie, mając za towarzysza jedynie tygrysa bengalskiego. Udało się przeżyć m.in. dzięki zapomnieniu o szybkim ratunku. Czas dla Pi nie istniał, o czym świadczy chociażby prowadzony przez niego dziennik, w którym nie ma dat ani żadnej numeracji. Tylko informacje praktyczne, pozwalające przetrwać w nowej sytuacji do której trzeba było się szybko dostosować. Jakże trafne okazało się powiedzenie potrzeba matką wynalazków.

陈冠中这部题名为《盛世：中国2013年》的小说，写世界经济于金融海啸后，全球格局进入冰河时期，中国却安然避过劫难，反而开始步入千年一遇的盛世。小 说家的意图是，中国盛世真的来临了吗？会不会所有的一切只是人为制造出来的一种迷幻效应？小说情节奇构，生鬼荒谬，有些令人惊吓有些让人哭笑不是。

陈冠中这部题名为《盛世：中国2013年》的小说，写世界经济于金融海啸后，全球格局进入冰河时期，中国却安然避过劫难，反而开始步入千年一遇的盛世。小 说家的意图是，中国盛世真的来临了吗？会不会所有的一切只是人为制造出来的一种迷幻效应？小说情节奇构，生鬼荒谬，有些令人惊吓有些让人哭笑不是。

Когда-то Альмен был сказочно богат. Но, увы, страсть к красивой жизни и красивым женщинам не позволила сохранить и приумножить фамильное богатство. Мало- помалу отцовские миллионы были пущены на ветер, имение продано. Но отсутствие денег — отнюдь не повод, чтобы разлюбить роскошь. Плейбой и обаятельный авантюрист, Альмен всегда найдет выход из положения. Главное — не упустить момент, когда удача идет к тебе в руки. Обнаружив в доме случайной любовницы коллекцию ваз со стрекозами, каждая из которых стоила целое состояние, Альмен решил, что будет справедливо, если эти вазы станут принадлежать тому, кому они нужнее, то есть ему. Знай он, какие тайны связаны с этими стрекозами, он бы, конечно, отказался от своего плана. Или — наоборот, еще с большим азартом принял вызов…

Максанс Фермин (р. 1968) — современный писатель, ставший любимцем французской читающей публики после грандиозного успеха своей первой книги «Снег» (1999). Его произведения, своеобразные романы-притчи, заставляющие вспомнить о великом Антуане де Сент-Экзюпери, снискали Фермину славу «сказочника XXI века» и принесли ему три литературные премии, две из которых были присуждены за роман «Амазонка».«Амазонка» (2004) — книга, в которой автор вновь обращается к своей любимой теме столкновения судьбы, любви, искусства и реальности, помещая сюжет в антураж диких бразильских джунглей. Молодой чернокожий пианист, потеряв жену, стремится вновь обрести душевный покой и предпринимает для этого невероятное путешествие сквозь джунгли вместе со своим роялем. Преодолев на своем пути все препятствия, он становится местной легендой.

Роман «Рабы империи» об офицерском корпусе. События происходят в период 70-х годов до развала Союза. Основной сюжет роман — любовь книга состоит из трёх частей «Ася» «Ввод» «Развал».Вторая книга полностью посвящена войне в Афганистане.«Развал» — это развал СССР и бегство армии из Германии.