Elegant, fabulously wealthy and sharp as a tack, Phryne sleuths her way through these classical detective stories with customary panache… Greenwood’s character is irresistibly charming, and her stories benefit from research, worn lightly, into the Melbourne of the 1920s period. Impressive as she may be, Phryne Fisher, her activities and her world are never cloying thanks to Greenwood’s witty, slightly tongue-in-cheek prose. As usual, it’s a delightfully frothy, indulgent escape with an underlying bite.

Dis, tu connais la nouvelle ?Je vais me marier !Non, non, c'est pas du bidon : je suis sur le point de convoler.Tu me vois, loqué en convoleur de charme ? Ça va faire couler de l'encre, entre autres, non ?San-A.-la-bague-au-doigt !Lui qui arborait plutôt un parabellum en guise de bijou.Enfin : mieux vaut tiare que jamais, comme l'affirme le pape auquel je rends un sacré service dans ce livre. Et dire que si Béru n'avait pas eu un pote cardinal, rien de tout cela ne serait arrivé…Surtout me raconte pas que tout ce bigntz est impossible.Car tu vois, pour en avoir le cœur net, j'ai essayé.Et tu sais pas ?On peut !

Y'en a d'autres qui sont autrement, mais moi, que voulez-vous, j'suis comme ça !Vous le savez, je suis habitué aux coups les plus durs et les plus vaches.Mais celui qui m'arrive sur le coin de la hure est le plus bas que j'aie jamais encaissé : ON A KIDNAPPE FELICIE !Si vous n'avez jamais vu un San-Antonio féroce, un San-Antonio effrayant de colère, vous allez être servis.Avec Béru, on s'est bien juré que le premier des ravisseurs de ma mère qui nous tombera sous la paluche aura droit à une concession au Père-Lachaise…Qu'on se le dise !

Je marche un peu, histoire de briser ma tension nerveuse. Mais c'est une coriace que cette tension-là ! Une seconde cigarette ne l'entame pas davantage. Au contraire, j'ai l'impression qu'elle est toute prête à se rompre…Je jette un coup de saveur à ma breloque ; voilà près de deux heures qu'elle est entrée dans la carrée, Elia… Et celle-ci demeure aussi inerte et silencieuse qu'auparavant.Il n'y a toujours qu'une fenêtre éclairée… Et quand je dis éclairée, j'exagère… Simplement on décèle une lueur…Que fabrique-t-elle derrière cette façade croulante ?…

Moi, vous me connaissez ? Je n'ai jamais eu peur de rien ! J'ai entendu siffler pas mal de balles à mes oreilles… Il m'est même arrivé de ne pas les entendre passer pour la bonne raison que je les avais interceptées au vol… Je me suis bagarré avec des types plus colosses que celui de l'île de Rhodes, j'ai pris des gnons… sans jamais connaître le sentiment de la peur.On m'a fait le coup de la baignoire, celui de la scie à métaux sur le tibia, les allumettes enflammées sous les ongles, la cigarette écrasée sur la joue, et toujours sans m'arracher un cri ni un mot.C'est à peine si je perdais le sourire.Et pourtant… aujourd'hui, « J'ai peur des mouches »… Ces minuscules diptères me terrorisent, car dans la contrée où je suis, elles véhiculent la mort… La plus atroce des morts.

Moving into Chawton Cottage, Jane Austen gets an unexpected and mysterious Bengal chest as a legacy. But before she has time to study its contents, a corpse is found…

Exciting Regency historical mystery that gives the reader a glimpse of the dark side of the ton.

Three years after news of her scandalous husband’s death, Adelaide Fiske is at the altar again, her groom a soldier on the Marquis of Wellington’s staff. The prospects seem bright for one of the most notorious women in Kent—until Jane Austen discovers a corpse on the ancient Pilgrim’s Way that runs through her brother Edward’s estate. As First Magistrate for Canterbury, Edward is forced to investigate, with Jane as his reluctant assistant. But she rises to the challenge and leaves no stone unturned, discovering mysteries deeper than she could have anticipated. It seems that Adelaide’s previous husband has returned for the new couple’s nuptials—only this time, genuinely, profoundly dead. But when a second corpse appears beside the ancient Pilgrim’s Way, Jane has no choice but to confront a murderer, lest the next corpse be her own.

The book cleverly blends scholarship with mystery and wit, weaving Jane Austen's correspondence and works of literature into a tale of death and deceit.

A wonderfully intricate plot full of espionage and intrigue. . The Austen voice, both humorous and fanciful, with shades of Northanger Abbey, rings true as always.

The restorative power of the ocean brings Jane Austen and her beloved brother Henry, to Brighton after Henry's wife is lost to a long illness. But the crowded, glittering resort is far from peaceful, especially when the lifeless body of a beautiful young society miss is discovered in the bedchamber of none other than George Gordon - otherwise known as Lord Byron. As a poet and a seducer of women, Byron has carved out a shocking reputation for himself - but no one would ever accuse him of being capable of murder. Now it falls to Jane to pursue this puzzling investigation and discover just how 'mad, bad, and dangerous to know' Byron truly is. And she must do so without falling victim to the charming versifier's legendary charisma, lest she, too, become a cautionary example for the ages.

If Jane Austen really did have the ‘nameless and dateless’ romance with a clergyman that some scholars claim, she couldn't have met her swain under more heart-throbbing circumstances than those described by Stephanie Barron.

A skillfully told tale with a surprising ending. The narrative is true both to what's known about Jane's activities at the time and to her own private journalistic voice.

A chilling mystery with a solution that will leave you spellbound. Stephanie Barron does an excellent job of creating Jane Austen’s world. Details of early 19th-century country life of all cases ring true, while the story line is clear, yet full of surprises.

A light-hearted mystery… The most fun is that ‘Jane Austen’ is in the middle of it, witty and logical, a foil to some of the ladies who primp, faint and swoon.

For this diverting mystery of manners, the third entry in a genteelly jolly series by Stephanie Barron, the game heroine goes to elegant parties, frequents the theater and visits fashionable gathering spots — all in the discreet service of solving a murder.

Bungling burglar John Dortmunder and his merry band of thieves are back in another classic, comic crime novel from the award-winning author of the new hardcover Baby, Would I Lie? Dortmunder and his gang plan to kidnap precocious kid Jimmy Harrington with the help of a crime novel outlining the perfect caper.

Aleksandrs Makkols SmitsKalahari Mašīnrakstīšanas skola vīriešiemŠajā ceturtajā sērijas "Dāmu detektlvaģentūra Nr. 1" darbā nenogurdināmā Prešesa Ramotsve, Botsvānas vadošā (un vienīgā) privātdetektīve, sastopas ar jaunu un nevēlamu parādību kokurenci.No kriminālpolicijas. No Ņujorkas. Noteikti! rakstīts uz "Pilnīga apmierinājuma detektīvaģentūras" izkārtnes. Prešesa atklāj, ka Sifess Butelezi prot pļāpāt, bet vai šis vīrs tiktu galā ar viņas pašreizējo uzdevumu palīdzēt cilvēkam, kuram uzbrukuši strausu laupītāji un kurš tāpēc grib pārskatīt savu dzīvi?Aleksandrs Makkols Smits apraksta Botsvānas ikdienas dzīvi gandriz dievišķīgi valdzinošā veidā. Man šķiet, ka viņa romānus nav iespējams lasīt bez smaida.Kreigs Brovns, Mail on Swulayīsts dārgums, ko radījis rakstnieks, kurli grāmatas pelna tūlītēju "aprīšanu".Guardian"Mani apbūra Prešesas Ramotsves tēls un Aleksandra Makkola Smita draiskais humors."Entonijs Mingela, filmas Angļu pacients režisors"Detektīvromānu sērija, piesātināta ar optimismu, labiem darbiem, tradicionālām vērtībām… Aleksandra Makkola Smita rakstības veidā nav nekā sasteigta; tajā valda maigā Āfrikas pēcpusdienas gaisotne… Romāni par Prešesu Ramotsvi izceļ Āfrikas labestīgo vienkāršību, kas valda reizē ar haosu."Daily Telegraph"Brīnišķīgi, gudri, sirsnīgi romāni."The Scotsman"Aleksandrs Makkols Smits ir neparasti talantīgs un rūpīgs rakstnieks, kurš savos darbos izmanto simbolus. Viņš ir vairāk nekā apdāvināts dzimis stāstnieks."The ListMāksliniece Hanna FirminaNo angļu valodas tulkojis Andis BūrmanisNoskannējis grāmatu un failu izveidojis Imants Ločmelis Tulkojums latviešu valodā, Apgāds Zvaigzne ABC Grāmata veltīta Eimijai Mūrai, Florensei Kristi un Eleinai Gedai

Kontynuacja " Wszystkiego czerwonego ". Straszny ryk wyrwał mnie ze snu późną nocą. Na moment zastygłam w obawie, że dom się wali, ale zaraz przypomniałam sobie o rezerwuarze. Uspokojona, doczekałam chwili zamilknięcia urządzenia i zasnęłam na nowo. – Proponuję, żeby w nocy powstrzymywać się od spuszczania wody – rzekłam o poranku. Co wy na to? Wśród nocnej ciszy grzmi dubeltowo. – A kto spuszczał? – zainteresowała się Alicja. – Nie wiem. Ty albo Beata. – Przysięgam, że ja nie- zarzekła się Beata. Spałam jak kamień, a poza tym czuję się intruzem i z całej siły staram się być cicha, bezwonna i nieszkodliwa. – Nie czuj się – poradziła jej Alicja. Wyróżniałabyś się za mocno. Ja też nie, to kto? Joanna, może ty sama? – Nie sądzę. Trudno spuszczać wodę w wychodku, zarazem leżąc w łóżku. – A jesteś pewna, że poleciała? – Mam pokój najbliżej, tuż obok, niemożliwe było nie słyszeć. Żadna z was nie słyszała? – Ja nie – odparła Beata. – Coś mnie chyba obudziło, ale nie wiem co – wyznała Alicja. Możliwe, że ryk, ale widocznie ucichło, zanim się zdążyłam zastanowić.(z fragmentu książki)

Elunia zdołała przełknąć odrobinę ożywczego napoju, ostrożnie odstawiła kieliszek, po czym chwyciła go ponownie i chlupnęła sobie więcej. Bieżan ze zrozumieniem kiwnął głową i ciągnął dalej: – Tak to ogólnie wygląda. A przy tym nikt niczego nie fałszuje, ofiary są zwyczajnie terroryzowane i same podpisują czeki…Kolejna powieść, której akcja dzieje się w kasynie i na obrzeżach świata mafijnego. Bohaterka dość mimowolnie staje się dużym kłopotem dla szefów organizacji przestępczych, nie są oni jednak w stanie usunąć tego zagrożenia, kierowanego ręką losu…