Antons ČehovsKopoti raksti XNo Sibīrijas. Sahalīnas sala. PiezīmesKopoti raksti desmit sējumosLiesma Rīgā 1970Noskannejis grāmatu un failu izveidojis Imants LočmelisRedakcijas kolēģija: A. Bauga, | V. Grēviņš, J. Ozols, A. Sukovskis, V. Vāvere Sakārtojis Jānis Ozols Mākslinieks Kārlis Goldmanis

Ivans Sergejevičs Turgeņevs Kopoti raksti. Devītais sējumsAsja Un citi stāsti: Asja ; Vēstules ; Klāra Miļiča ; Veci portreti ; Aplamis ; Ugunsgrēks uz jūŗas ; Alekseja tēva stāsts ; Pirmā mīlestībaKopoti raksti. Desmitais sējumsNelaimīgā ; Paipala ; Suns  ; Rēgi ; Diezgan Dzejas prozā:Sādža ; Saruna ; Vecene ; Suns ; Sāncensis ; Ubags ; „Un muļķis tevi pels ; Pašpieticīgais ; Dzīves gudrība ; Pasaules gals ; MĀsa ; Muļķis ; Austrumzemju leģenda ; Divējas četrrindas ; Zvirbulis ; Galvas kausi ; Strādnieks un Baltrocis ; Roze ; J. P. Vrevskas piemiņai ; Pēdējā satikšanās ; Slieksnis ; Apciemojums ; Necessitas — Vis — Libertas ; Nabagdāvana ; Kukainis ; Kāposti ; Zilgmes valsts ; Divējādi bagātnieki ; Vecītis ; Korespondents ; Divi brāļi ; Dzīrās pie Augstākā Gara ; Sfings ; Nimfas ; Draugs un ienaidnieks ; Kristus ; Akmens ; Dūjas ; Rītu! Rītu! ; Daba ; „Pakārt viņu!“ ; Ko es domāju? ; „Cik skaistas, cik svaigas bija rozes ;Jūras brauciens ; N. N ; Pag! ; Mūks ; Mēs vēl cīnīsimies ; Lūgšana ; Krievu valoda ; Cilvēks ar pelēkām brillēm ; Viņu gals ; Leitnanta Bubnova dēkas .Noskanējis grāmatu un failu izveidojis Imants Ločmelis imantslochmelis@inbox.lvIzdevniecība .Grāmatu Zieds Rīgā. Tērbatas Ielā № 52 Rig il, Dzirnavu Ielā 113. Reģ. gr. .№ 1093

Crazy, funny and gorgeously dark, Kornél Esti sets into rollicking action a series of adventures about a man and his wicked dopplegänger, who breathes every forbidden idea of his childhood into his ear, and then reappears decades later.Part Gogol, part Chekhov, and all brilliance, Kosztolányi in his final book serves up his most magical, radical, and intoxicating work. Here is a novel which inquires: What if your id (loyally keeping your name) decides to strike out on its own, cuts a disreputable swath through the world, and then sends home to you all its unpaid bills and ruined maidens? And then: What if you and your alter ego decide to write a book together?

Tre volonte mi akceptis skribi "kelkajn enkondukajn vortojn" al tiu ĉi libro de

Cezaro Rossetti.Tre volonte, ĉar tuj videble temis pri unu el tiuj taskoj, kiujn mi ĉiam multe

ŝatis, nome pri tasko tute kaj perfekte plenumita jam antaŭ ol mi bezonis movi

nur unu fingron!Fakte, kiu estas la celo de "enkondukaj vortoj se ne rekomendi la libron?Nu, la verko de Cezaro Rossetti, same kiel bona vino, ne bezonas reklamon. Ĝi

laŭdas sin mem. Sufiĉas ĝin ekgustumi…Tuj mi havis la impreson penetri, ne kiel maldiskretulo, sed kiel invitito, en

privatan rondon de simpatiaj homoj - simpatiaj, tial ke ili estas ne sanktuloj,

sed homoj samŝtofaj kiel vi kaj mu Tie, senceremonie, ni sidiĝis ĉirkaŭ la

familia tablo kun tiu bona onklo Vik, kun liaj amikoj kaj konatoj, kaj mi

plezure ĉeestis rakontadon pri interesaj aferoj el medio ankoraŭ fremda por

multaj el ni.Certe, kiel vi, ankaŭ mi jam renkontis "eksponistojn". Ankoraŭ hodiaŭ, kiam mia

vojo zigzagas sur niaj Parizaj bulvardoj preter la improvizita stando de unu el

tiuj langolertuloj, mi gape haltas kaj ĉiufoje denove miras pri la mil kaj mil

artifikaĵoj, per kiuj tiuj sorĉistoj sukcesas ne nur veki, teni, reteni, kateni

mian atenton, sed ankaŭ iamaniere ŝovi inter miajn surprizitajn fingrojn la

"nepre necesan, perfektigitan, patentitan, novan kravattenilon, sen kiu moderna

homo ne povas vivi". Kaj sub la scivola rigardado de l’ ĉirkaŭ­starantoj mi

subite komprenas, kiel urĝe mi bezonas tiun strangan aparaton, kiun mi aĉetas,

hejmen portas kaj… neniam uzos, tial ke inter miaj fingroj ĝi ne estas

uzebla! Pri kio postrestas — nur mallonge — kvazaŭ bedaŭro de tro cedeme

priruzita kliento…Sed tiun kaj similajn miseksperimentojn kun niaj bulvardaj eksponistoj larĝe

kompensas la ĝojo, kiun mi havis legante ĉi tiun libron.Kaj pro tio mi estas dankema al Cezaro Rossetti.Raymond Schwartz

Tre volonte mi akceptis skribi "kelkajn enkondukajn vortojn" al tiu ĉi libro de

Cezaro Rossetti.Tre volonte, ĉar tuj videble temis pri unu el tiuj taskoj, kiujn mi ĉiam multe

ŝatis, nome pri tasko tute kaj perfekte plenumita jam antaŭ ol mi bezonis movi

nur unu fingron!Fakte, kiu estas la celo de "enkondukaj vortoj se ne rekomendi la libron?Nu, la verko de Cezaro Rossetti, same kiel bona vino, ne bezonas reklamon. Ĝi

laŭdas sin mem. Sufiĉas ĝin ekgustumi…Tuj mi havis la impreson penetri, ne kiel maldiskretulo, sed kiel invitito, en

privatan rondon de simpatiaj homoj - simpatiaj, tial ke ili estas ne sanktuloj,

sed homoj samŝtofaj kiel vi kaj mu Tie, senceremonie, ni sidiĝis ĉirkaŭ la

familia tablo kun tiu bona onklo Vik, kun liaj amikoj kaj konatoj, kaj mi

plezure ĉeestis rakontadon pri interesaj aferoj el medio ankoraŭ fremda por

multaj el ni.Certe, kiel vi, ankaŭ mi jam renkontis "eksponistojn". Ankoraŭ hodiaŭ, kiam mia

vojo zigzagas sur niaj Parizaj bulvardoj preter la improvizita stando de unu el

tiuj langolertuloj, mi gape haltas kaj ĉiufoje denove miras pri la mil kaj mil

artifikaĵoj, per kiuj tiuj sorĉistoj sukcesas ne nur veki, teni, reteni, kateni

mian atenton, sed ankaŭ iamaniere ŝovi inter miajn surprizitajn fingrojn la

"nepre necesan, perfektigitan, patentitan, novan kravattenilon, sen kiu moderna

homo ne povas vivi". Kaj sub la scivola rigardado de l’ ĉirkaŭ­starantoj mi

subite komprenas, kiel urĝe mi bezonas tiun strangan aparaton, kiun mi aĉetas,

hejmen portas kaj… neniam uzos, tial ke inter miaj fingroj ĝi ne estas

uzebla! Pri kio postrestas — nur mallonge — kvazaŭ bedaŭro de tro cedeme

priruzita kliento…Sed tiun kaj similajn miseksperimentojn kun niaj bulvardaj eksponistoj larĝe

kompensas la ĝojo, kiun mi havis legante ĉi tiun libron.Kaj pro tio mi estas dankema al Cezaro Rossetti.Raymond Schwartz

Die spannenden Schilderungen vom Leben auf den russischen Landgütern und in der Stadt, mit seinen Familienfesten, Bällen, Jagden und Schlittenfahrten, wechseln mit Kampfhandlungen, Märschen oder Lagebesprechungen der Schicksalsschlachten von Schöngraben, Austerlitz oder Borodino.Der atemberaubende Monumentalroman über die schicksalhafte Epoche der Napoleonischen Kriege. Das vielleicht bedeutendste Meisterwerk russischer Erzählkunst in meisterhafter Übersetzung. Über 1600 Seiten voll dramatischer historischer Schilderung.

JAROSLAVS HAŠEKSKRIETNĀ KAREIJVJA ŠVEIKA DĒKAS PASAULES KARĀILUSTRĒJISJOZEFS LADALATVIJAS VALSTS IZDEVNIECĪBA RĪGA 1957No ČEHU valodas tulkojusi Anna Rauga

KRIETNĀ KAREIVJA ŠVEIKA DĒKAS PASAULES KARĀ 3 UN 4 DAĻAJAROSLAVS HAŠEKSILUSTRĒJISJOZEFS LADALATVIJAS VALSTS IZDEVNIECĪBA RĪGA 1957No ČEHU valodas tulkojusi Anna Rauga

KRIETNAIS KAREIVIS ŠVEIKS KRIEVU GŪSTĀKARELS VANEKSBrašā čehu kareivja jautri un bēdīgi piedzīvojumiAPGĀDS «ARKA-RĪGA» 1993Kopš 50. un 80. gadu izdevumiem latviešu lasītājiem viena no visinteresantākajām pēckara gados tulkotajām grāmatām ir bijis Jaroslava Hašeka romānu cikls par brašo kareivi Jozefu Šveiku, kurš pat visdrūmākajos apstākļos prot jokot, paironizēt, smiet par cilvēku vājībām, aprobežotību, aizspriedumainību un augstprātību.Diemžēl visus pēckara gadus tika noklusēts, ka pēc J. Hašeka nāves romānu turpinājis viņa draugs rakstnieks K. Vaneks, kurš uz­rakstījis vēl divas daļas. Tās abas 20.—30. gadu mijā tika publicētas žurnālā «Atpūta», un pēc šī tulkojuma ir sagatavots arī jaunais krietnā kareivja Šveika dēku, piedzīvojumu un pārdzīvojumu tur­pinājums.

MIHAILS BULGAKOVSJAUNA ĀRSTA PIEZĪMESKRISTĪBAS AR PAGRIEZIENU

Fjodors DostojevskisKrokodilsstāstsKopoti raksti desmit sējumos IV sējums stāsti 1862-1869 Liesma 1974К1 Ф. М. ДостоевскийСобрание сочинений в десяти томах Том четвёртый Повести и рассказы 1862—1869 ИгрокГосударственное издательство художественной литературы Москва 1956 Издательство «Лиесма» Рига 1974 На латышском языке Перевод с русского О. Брикшкиса, А. Озола-Саксе, Я- Озола, А. Элксне Художник К. ГолдманисNo krievu valodas tulkojusi Oto Brikšķis, Ārija Elksne, Anna Ozola-Sakse, Jānis OzolsMākslinieks Kārlis Goldmanis©Tulkojums latviešu valodā, «Liesma», 1974Noskannējis grāmatu un FB2 failu izveidojis Imants Ločmelis

Fjodors DostojevskisKrusttētiņa sapnisKopoti raksti II sējums stāsti 1848-1859Liesma  1973Ф. M. ДостоевскийСобрание сочиненийв десяти томах Том второй Повести и рассказы 1848—1859Государственное издательство художественной литературы Москва 1956Издательство «Лиесма» Рига 1973 На латышском языке Перевод с русского Э. Бирзниека-Упитиса, А. Озола-Саксе, Я. Озола Художник К. ГолдманисNo krievu valodas tulkojusi Ernests Birznieks-Upītis, Anna Ozola-Sakse, Jānis OzolsMākslinieks Kārlis GoldmanisNoskannējis grāmatu un FB2 failu izveidojis Imants LočmelisTulkojums latviešu valodā «Liesma», 1973

KŪLAUS-SPITALIGAISLepnības namsDžeks Londons VIII sēj

Dans les confins orientaux de la Pologne, sur la frontière biélorusse, dans les années où s’établit le pouvoir communiste en Russie et où s’installe un pouvoir indépendant à Varsovie, on vit bien souvent de contrebande. Qui dit contrebande dit péripéties, et donc audace, aventure, romances, filatures, suspense, éléments pour l’essentiel autobiographiques que nous retrouvons dans "L’Amant de la Grande Ourse" de Sergiusz Piasecki.

”””Confine russo-polacco intorno agli anni 1926-30: regno avventuroso e indiscusso di banditi e contrabbandieri che ne conoscono ogni segreto, ogni insidia, pronti a difendere con le armi i preziosi carichi. Le tenebre e le Stelle dell’Orsa Maggiore, in una complice solidarietà, ne proteggono e ne guidano il rischioso cammino. Ma cosa si agita nella mente e nell’animo di questi uomini inquieti? Cosa li spinge a vivere sempre come lupi braccati? Il fascino di un’avventura senza soste o intervalli, avidità di guadagno, ma soprattutto l’orgogliosa consapevolezza di una libertà morale duramente conquistata.”””

Du texte – œuvre inachevée

Du texte – œuvre inachevée

L'Inutile Beauté est un recueil de nouvelles de Guy de Maupassant, paru en 1890 chez l’éditeur Victor Havard.L'Inutile Beauté est un recueil de onze nouvelles de Guy de Maupassant, paru en avril 1890 chez l’éditeur Victor Havard. Une nouvelle homonyme ouvre ce recueil, le dernier paru du vivant de Maupassant. Avant de paraître pour la première fois chez cet éditeur parisien, avec qui Maupassant travaille régulièrement à l'époque, les nouvelles ici regroupées ont déjà été publiées séparément entre 1886 et 1890 dans plusieurs divers journaux (Gil Blas, Le Gaulois, L'Écho de Paris, Le Figaro1). Une édition bibliophilique illustrée par Robert Lotiron a été publiée par la Librairie de France en 1936.