In this novel by the 2012 Nobel Laureate in Literature, a benign old monk listens to a prospective novice’s tale of depravity, violence, and carnivorous excess while a nice little family drama—in which nearly everyone dies—unfurls. But in this tale of sharp hatchets, bad water, and a rusty WWII mortar, we can’t help but laugh. Reminiscent of the novels of dark masters of European absurdism like Günter Grass, Witold Gombrowicz, or Jakov Lind, Mo Yan’s Pow! is a comic masterpiece.In this bizarre romp through the Chinese countryside, the author treats us to a cornucopia of cooked animal flesh—ostrich, camel, donkey, dog, as well as the more common varieties. As his dual narratives merge and feather into one another, each informing and illuminating the other, Mo probes the character and lifestyle of modern China. Displaying his many talents, as fabulist, storyteller, scatologist, master of allusion and cliché, and more, Pow! carries the reader along quickly, hungrily, and giddily, up until its surprising dénouement.Mo Yan has been called one of the great novelists of modern Chinese literature and the New York Times Book Review has hailed his work as harsh and gritty, raunchy and funny. He writes big, sometimes mystifying, sometimes infuriating, but always entertaining novels—and Pow! is no exception.“If China has a Kafka, it may be Mo Yan. Like Kafka, Mo Yan has the ability to examine his society through a variety of lenses, creating fanciful, Metamorphosis-like transformations or evoking the numbing bureaucracy and casual cruelty of modern governments.” —Publishers Weekly

For the five teens who modeled as Disney Hologram Imaging hosts, life is beginning to settle down when an intriguing video arrives to Philby's computer at school. It's a call for action: the Overtakers, a group of Disney villains, seem to be plotting to attempt a rescue of two of their leaders, both of whom the Disney Imagineers have hidden away somewhere following a violent encounter in Epcot. A staged attack by new Overtakers at Downtown Disney, startles the group.One of their own, Charlene, is acting strange of late. Has she tired of her role as a Kingdom Keeper or is there something more sinister at play? When caught sneaking into Epcot as her DHI, acting strictly against the group's rules, Finn and Philby take action.Has the "impossible" occurred? Have the Overtakers created their own holograms? Have they found a way to "jump" from the Virtual Maintenance Network onto the Internet, and if so, what does that mean for the safety of the parks, and the spread and reach of the Overtakers? Are they recruiting an army from outside the parks?A dark cloud in the Kingdom Keeper era is unfolding, and with dissention in their own ranks, it's unclear if there's any chance of escape.

Powtórka z morderstwa to kryminał czy może raczej kryminałek, jeśli weźmiemy pod uwagę, że jest trochę niepoważny (o ile morderstwo może być niepoważne!). Autorka twierdzi, że wszystko zaczęło się od momentu, kiedy zobaczyła swojego telewizyjnego kolegę, taszczącego na przełaj przez studio wielkie pudło z reflektorami, i zaczęła się zastanawiać, co by było, gdyby kolega zamiast świateł znalazł w pudle nieboszczyka… W efekcie powstał zabawny kryminał, którego akcja toczy się w środowisku telewizyjnym i gdzie spotykają się postaci z wszystkich dotychczas wydanych książek Moniki Szwai. Oczywiście rzecz jest całkowitą i absolutną fikcją, wymyślone telewizyjne morderstwo pozwoliło jednak autorce na opisanie pewnych zjawisk, które nie tylko w telewizji występować mogą i czasem, niestety, występują. Jak to dobrze, że niezadowoleni pracownicy nie łapią od razu za ciężkie przedmioty, aby rzucać nimi w siebie nawzajem… Monika Szwaja? jedna z najpoczytniejszych polskich autorek. Mieszka w Szczecinie. Szczęśliwy przypadek sprawił, że nie dostała się na prawo i rozpoczęła pracę w telewizji, która stała się miłością jej życia. Ukończyła polonistykę na uniwersytecie w Poznaniu. W stanie wojennym uczyła polskiego i historii w Podgórzynie w Karkonoszach, potem przez sześć lat była nauczycielką w szczecińskich szkołach. W 1989 roku, jak wielu wyrzuconych wcześniej dziennikarzy, powróciła do pracy w telewizji. Kocha muzykę: klasyczną, symfoniczną, folk irlandzki oraz szanty. Kocha góry w każdej postaci. Kocha ludzi (z wyjątkiem wrednych i głupich). Kocha psy (bez wyjątku).

Granted immortality by Catch, a lovable demon, a young man named Travis O'Hearn struggles to rid himself of this man-eating gremlin, who promises to make eternity hellish for him, in a supernatural comic romp through a California tourist town.

A sweeping transcontinental novel of secrets and lies buried within a single family

Thirty-two-year-old Gabriel Glover arrives in St. Petersburg to find his mother dead in her apartment. Reeling from grief, Gabriel and his twin sister, Isabella, arrange the funeral without contacting their father, Nicholas, a brilliant and manipulative libertine. Unknown to the twins, their mother had long ago abandoned a son, Arkady, a pitiless Russian predator now determined to claim his birthright. Aided by an ex-seminarian whose heroin addiction is destroying him, Arkady sets out to find the siblings and uncover the dark secret hidden from them their entire lives.

Winner of the Geoffrey Faber Memorial Prize and long-listed for the Man Booker Prize, Pravda is a darkly funny, compulsively readable, and hauntingly beautiful chronicle of discovery and loss, love and loyalty, and the destructive legacy of deceit.

Obsypana nagrodami powieść Olgi Tokarczuk. Za Prawiek i inne czasy wyróżniono autorkę Nagrodą Fundacji im. Kościelskich (1997), Nike '97 – Nagrodą Czytelników, Paszportem "Polityki" (1997) oraz Machinerem (1996)."Prawiek jest jedną z najambitniejszych powieści, jakie powstały w ciągu ostatnich lat. Gdyby więc zasługi mierzyć ambicjami, byłaby ta powieść wielkim wydarzeniem. Ale książka Tokarczuk nie potrzebuje takiej miary. Broni się bowiem czym innym. Pięknem współodczuwania z naturą, umiejętnością znajdywania dramatyzmu w każdej szczelinie istnienia, frapującą refleksją egzystencjalną".

Wydaną w 1996 r. powieść nagradzano wielokrotnie, m.in. Nagrodą im. Kościelskich, Paszportem „Polityki", nominacją do NIKE i wyróżnieniem publiczności w tym konkursie. Właśnie „Prawiekiem" zdobyła Olga Tokarczuk serca i sympatię polskich czytelników, a niebawem także czytelników zagranicznych. Do dziś jej książki przetłumaczono na kilkanaście języków (w tym także np. na chiński czy duński), a autorka jest już łatwo rozpoznawalna na rynkach międzynarodowych i stanowi swoistą markę eksportową polskiej literatury. Jej proza jeszcze czterokrotnie zdobywała laury czytelników w konkursie NIKE, a w tym roku jury przyznało jej także główną nagrodę (za powieść „Bieguni").To „Prawiekiem" Tokarczuk potwierdziła pokładane w niej nadzieje, że będzie odrodzicielką fabuły w polskiej prozie, i spełniła oczekiwania na pojawienie się pisarza czy może lepiej pisarki, zarówno oryginalnej, intrygującej, ambitnej, jak i tworzącej dla ludzi. Takiej, której książki chce się po prostu czytać, a zarazem wracać do nich wielokrotnie.„Prawiek" jest powieścią niezwykłą i stanowi bardzo ciekawy projekt artystyczny. To z jednej strony saga, nawiązująca do najlepszych tradycji tego gatunku, opowiadająca o dziejach dwóch rodzin – Boskich i Niebieskich – zamieszkujących fikcyjną wieś Prawiek, położoną gdzieś w Kieleckiem. Akcja książki rozpoczyna się u wrót I wojny światowej, a doprowadzona zostaje aż do lat 80. XX w. i opisuje perypetie trzech pokoleń. Ale jest to także powieść-rzeka, gdyż portretuje też świat jako taki, wprowadza liczne wątki poboczne – w tym refleksyjne, magiczne, historyczne, filozoficzne – i zaludnia karty opowieści innymi licznymi bohaterami, których zagmatwane często losy składają się na swoiste puzzle rzeczywistości i zbiorowy portret polskiej prowincji w minionym stuleciu.Tokarczuk nie snuje swych historii z punktu widzenia wielkich przemian, procesów historycznych, cywilizacyjnych czy politycznych. Przyjmuje perspektywę jednostkową – jej książka jest przede wszystkim opowieścią (wyraźnie zresztą noszącą stygmat feminizmu) o konkretnych osobach i w tym właśnie przejawia się siła i moc przekonywania jej narracji. Dzieje poszczególnych ludzi (a zwłaszcza kobiet!), ich uwikłania i pokrętne drogi życiowe wydają się przy tym zaskakująco prawdziwe i – co najważniejsze – autentyczne, a dzięki temu zyskują akceptację czytelnika.Innym walorem „Prawieku" jest całościowe założenie opowieści. Tytułowy Prawiek jest co prawda prowincjonalną wsią, ale także metaforą świata. Niczym Reymontowskie Lipce stanowi przestrzeń zamkniętą, w której dzieje się wszystko: historia wkracza brutalnie, polityka weń ingeruje, zachodzą społeczne i kulturowe przemiany, ale główny nurt zdarzeń rozgrywa się w hermetycznym kręgu lokalnej społeczności pełnej tyleż typowych, co oryginalnych indywidualności ludzkich.Tokarczuk portretuje polską prowincję inaczej niż inni polscy pisarze zajmujący się tą tematyką. Nie uprawia satyry jak Redliński (jako autor „Konopielki"), nie kultywuje nostalgii jak Myśliwski (jako autor „Kamienia na kamieniu"), nie fascynuje ją upadek tradycyjnej chłopskiej kultury i społeczne dramaty człowieka jak Kawalca (jako autora „Tańczącego jastrzębia"). Jej wieś jest tyleż realistyczna, co magiczna. Jej opowieść – tyleż psychologiczna, co symboliczna. W pewnym sensie artystyczna wizja Tokarczuk przypomina w „Prawieku" dzieła romantyków: stanowi pomieszanie realizmu i fantastyki, racjonalnego opisu i magii, jest opowieścią zakorzenioną w historii, a jednocześnie pełną fantazmatów.Można ją, oczywiście, czytać jako historię polskiej wsi w burzliwym wieku wojen i politycznych przemian. Można ją także czytać jako przypowieść o skomplikowanych ludzkich losach. Jako powieść psychologiczną i metaforyczną jednocześnie.Kluczem do zrozumienia „Prawieku" jest jednak mit. „Od kiedy pamiętam, chciałam napisać książkę taką jak ta. Stworzyć i opisać świat. Jest to historia świata, który jak wszystko, co żywe, rodzi się, rozwija i umiera" – powiada o „Prawieku" Tokarczuk. Mit bowiem stanowi uniwersalny wzorzec ludzkiego losu. Każda wielka powieść sięga do mitów – twierdzi pisarka – to znaczy do skarbnicy uniwersaliów. I taki jest też właśnie „Prawiek".Bardziej wyrafinowany czytelnik odnajdzie więc w tej książce buddyjską refleksję nad ludzkim i zwierzęcym cierpieniem, sentymentalno-romantyczny stosunek do natury, jungowską reinterpretację hiobowego cierpienia jako metaforę ludzkiego istnienia, dialog pomiędzy pascalowską i oświeceniową, racjonalną koncepcją postrzegania Boga, wreszcie pesymistyczną – gnostycką – wizję świata.Ale nade wszystko jest to zapierająca dech w piersiach opowieść o ludzkim życiu i zmaganiu się z samym sobą, okolicznościami, moralnymi i religijnymi normami, historią. Opowieść pełna czułości dla świata, mimo jego okrucieństwa, i dla żyjących nań ludzi, którzy za wszelką cenę chcą, z rozmaitym skutkiem, nadać sens własnej egzystencji.Więcej pod adresem http://www.polityka.pl/kultura/ksiazki/271350,1,recenzja-ksiazki-olga-tokarczuk-prawiek-i-inne-czasy.read#ixzz1zqtJcP1A

“The virginal hero of the tale, Prince Orkhan, escapes from the Cage of the Imperial Harem, in which the sons of the sultan are imprisoned, and finds himself hailed by the Harem’s concubines as their new Sultan. He is immediately caught up in the excesses and perversions of the harem.” But evil flourishes in a bed of boredom and, after allowing the Viper to drink at the Tavern of the Perfume-Makers, Orkhan enters a maze of complicated relationships, all orchestrated by the devotees of the Prayer-Cushion movement. Temptation, seduction, story-telling, and magic are used to lure the Sultan towards a climax which is designed to be both ecstatic and fatal.

A haunting story of love and survival that introduces an unforgettable literary heroine.Ladydi Garcia Martínez is fierce, funny and smart. She was born into a world where being a girl is a dangerous thing. In the mountains of Guerrero, Mexico, women must fend for themselves, as their men have left to seek opportunities elsewhere. Here in the shadow of the drug war, bodies turn up on the outskirts of the village to be taken back to the earth by scorpions and snakes. School is held sporadically, when a volunteer can be coerced away from the big city for a semester. In Guerrero the drug lords are kings, and mothers disguise their daughters as sons, or when that fails they “make them ugly” — cropping their hair, blackening their teeth- anything to protect them from the rapacious grasp of the cartels. And when the black SUVs roll through town, Ladydi and her friends burrow into holes in their backyards like animals, tucked safely out of sight.While her mother waits in vain for her husband’s return, Ladydi and her friends dream of a future that holds more promise than mere survival, finding humor, solidarity and fun in the face of so much tragedy. When Ladydi is offered work as a nanny for a wealthy family in Acapulco, she seizes the chance, and finds her first taste of love with a young caretaker there. But when a local murder tied to the cartel implicates a friend, Ladydi’s future takes a dark turn. Despite the odds against her, this spirited heroine’s resilience and resolve bring hope to otherwise heartbreaking conditions.An illuminating and affecting portrait of women in rural Mexico, and a stunning exploration of the hidden consequences of an unjust war, PRAYERS FOR THE STOLEN is an unforgettable story of friendship, family, and determination.

The characters in Praying Drunk speak in tongues, torture their classmates, fall in love, hunt for immortality, abandon their children, keep machetes beneath passenger seats, and collect porcelain figurines. A man crushes pills on the bathroom counter while his son watches from the hallway; missionaries clumsily navigate an uprising with barbed wire and broken glass; a boy disparages memorized scripture, facedown on the asphalt, as he fails to fend off his bully. From Kentucky to Florida to Haiti, these seemingly disparate lives are woven together within a series of nested repetitions, enacting the struggle to remain physically and spiritually alive throughout the untamable turbulence of their worlds. In a masterful blend of fiction, autobiography, and surrealism, Kyle Minor shows us that the space between fearlessness and terror is often very small. Long before Praying Drunk reaches its plaintive, pitch-perfect end, Minor establishes himself again and again as one of the most talented younger writers in America.

The narrator of Prehistoric Times might easily be taken for an inhabitant of Beckett’s world: a dreamer who in his savage and deductive folly tries to modify reality. The writing, with its burlesque variations, accelerations, and ruptures, takes us into a frightening and jubilant delirium, where the message is in the medium and digression gets straight to the point. In an entirely original voice, Eric Chevillard asks looming and luminous questions about who we are, the paths we’ve been traveling, and where we might be going — or not.

Zou Lei, orphan of the desert, migrates to work in America and finds herself slaving in New York's kitchens. She falls in love with a young man whose heart has been broken in another desert. A new life may be possible if together they can survive homelessness, lockup, and the young man's nightmares, which may be more prophecy than madness.Praise for Preparation for the Next LifeSo much of American fiction has become playful, cynical and evasive. "Preparation for the Next Life" is the strong antidote to such inconsequentialities. Powerfully realistic, with a solemn, muscular lyricism, this is a very, very good book. — Joy WilliamsThe “next life” of Atticus Lish’s novel is the one you have to die to know. It’s also the next civilian life of a soldier ravaged by three tours in Iraq, and the dodgy life of an immigrant in the city’s sleepless boroughs. The work is violent, swift, and gloriously descriptive. It is love story and lament, a haunting record of unraveling lives. Lish says starkly and with enormous power: the spirit prevails until it doesn’t. A stunning debut.— Noy Holland, author of Swim for the Little One FirstAn illegal Chinese immigrant meets a broken American warrior, and the great love story of the 21st century begins. The intersection of their paths seems inevitable, irrevocable. Their story: tender, violent, terrible, and beautiful. Atticus Lish's prose, lyrical and taut, sentences as exact and indisputable as chemical formulas, is trance-like, evangelical in its ability to convert and convince its reader. Preparation for the Next Life is that rare novel that grabs you by the shirt and slaps you hard in the face. Look, it says. It isn't pretty. Turn away at your own risk. In case you haven't noticed, the American Dream has become a nightmare. Atticus Lish has your wake up call. He has created a new prototype of the hero, and her journey provides us with a devastating perspective on the "promised land" of the post 9/11 U.S., where being detained is a rite of passage and the banality of violence is simply part of the pre-apocalyptic landscape.— Christopher Kennedy, author of Ennui ProphetAtticus Lish has written the most relevant, and beautiful, novel of the year.— Scott McClanahan, author of Crapalachia and Hill William

¿Nunca te has despertado con la sensación de seguir dentro de un sueño?Tras un accidente, Julia queda suspendida entre el sueño y la realidad, y sólo su instinto de supervivencia podrá guiarla hasta reencontrarse con las personas que quiere. En Presentimientos, Clara Sánchez narra la envolvente y misteriosa historia de una mujer atrapada en un escenario irreal, pero extrañamente familiar, por el que deambula en busca de una salida.Una novela lúcida, un viaje lleno de humor y aventuras en el límite de lo desconocido capaz de llevar al lector de la sorpresa a la reflexión más profunda, una combinación perfecta de realidad y fantasía.

A finalist for the Pulitzer Prize, Jernigan introduced David Gates as a novelist of the highest order. "Full of dark truths and biting humor," wrote Frederick Exley, "a brilliant novel [that] will be read for a long time."After that blackly comic handbook of self-destruction-whose antihero shoulders up to such crucial American figures as Bellow's Herzog, Updike's Harry Angstrom, Heller's Bob Slocum, Percy's Binx Bolling and Irving's Garp-Gates's new novel investigates the essential truths of a marriage à la mode. Doug and Jean Willis fit the newly classic, recognizable and seemingly normal variety: struggling against a riptide of the daily commute, the mortgages, the latchkey child-rearing and the country house, as well as the hopes and desires from which all of this grew.In accordance with their long-standing agreement, Doug embarks from their Westchester home on a leave of absence from the PR job that had ineluctably become his life, while Jean contends with both her own job and their two children. Over a two-month period he'll spruce up the family's alternative universe up north in rural Preston Falls; she'll deal with her end of the bargain, and her worries about the survival of the family. But then domesticity hits the brick wall of private longings and nightmarish twists of fate.A surprising, comic, horrifying and always engrossing novel, charged with the responsibilities of middle age and with the abiding power of love, however disappointed-told with great artistry, pitch-perfect understanding and fierce compassion."A novel that's the funniest, sharpest, most strangely exciting book about men and women in a long time."— Tom Prince, Maxim

Three years ago, Alison disappeared after a slumber party, not to be seen since. Her friends at the elite Pennsylvania school mourned her, but they also breathed secret sighs of relief. Each of them guarded a secret that only Alison had known. Now they have other dirty little secrets, secrets that could sink them in their gossip-hungry world. When each of them begins receiving anonymous emails and text messages, panic sets in. Are they being betrayed by some one in their circle? Worse yet: Is Alison back? A strong launch for a suspenseful series.

Pricksongs & Descants, originally published in 1969, is a virtuoso performance that established its author — already a William Faulkner Award winner for his first novel — as a writer of enduring power and unquestionable brilliance, a promise he has fulfilled over a stellar career. It also began Coover's now-trademark riffs on fairy tales and bedtime stories. In these riotously word-drunk fictional romps, two children follow an old man into the woods, trailing bread crumbs behind and edging helplessly toward a sinister end that never comes; a husband walks toward the bed where his wife awaits his caresses, but by the time he arrives she's been dead three weeks and detectives are pounding down the door; a teenaged babysitter's evening becomes a kaleidoscope of dangerous erotic fantasies-her employer's, her boyfriend's, her own; an aging, humble carpenter marries a beautiful but frigid woman, and after he's waited weeks to consummate their union she announces that God has made her pregnant. Now available in a Grove paperback, Pricksongs & Descants is a cornerstone of Robert Coover's remarkable career and a brilliant work by a major American writer.

"It is a truth universally acknowledged that a zombie in possession of brains must be in want of more brains." So begins Pride and Prejudice and Zombies, an expanded edition of the beloved Jane Austen novel featuring all-new scenes of bone-crunching zombie mayhem. As our story opens, a mysterious plague has fallen upon the quiet English village of Meryton - and the dead are returning to life! Feisty heroine Elizabeth Bennet is determined to wipe out the zombie menace, but she's soon distracted by the arrival of the haughty and arrogant Mr. Darcy. What ensues is a delightful comedy of manners with plenty of civilized sparring between the two young lovers - and even more violent sparring on the blood-soaked battlefield as Elizabeth wages war against hordes of flesh-eating undead. Can she vanquish the spawn of Satan? And overcome the social prejudices of the class-conscious landed gentry? Complete with romance, heartbreak, swordfights, cannibalism, and thousands of rotting corpses, Pride and Prejudice and Zombies transforms a masterpiece of world literature into something you'd actually want to read.

Con la guerra civil, `lejana y próxima a un tiempo, quizás más temida por invencible`, como telón de fondo Primera memoria, Premio Nadal 1959, narra el paso de la niñez a la adolescencia de Matia – la protagonista – y de su primo Borja. Los dos viven en casa de su abuela en un mundo insular ingenuo y misterioso a la vez.A través de la visión particularísima de la joven protagonista – sin madre y con el padre desaparecido – asistimos a su despertar a la adolescencia, cuando, roto el caparazón de la niñez, ciega y asombra, y como no, con dolor a veces, destella el fuerte resplandor de la realidad.Una intensa galería de personajes constituye el contrapunto de su vertiginosa sucesión de sensaciones. Y es que, en unos meses, Matia descubrirá muchas cosas sobre `la oscura vida de las personas mayores`. Melancólica elegía de la perversión de la inocencia, Primera memoria aúna imágenes como espadas y es, una de las mejores novelas de Ana María Matute. Es éste un libro conmovedor. Tanto como puede llegar a ser cruel en medio de su poética. Y a veces se antoja inaccesible: su estilo, su verbo no llegará a todo el mundo, es posible que muchos lo encuentren exasperante. Es literatura sin concesiones. Es decir, no está escrita para todos. Pero no por ello, creo que se trate de una novela elitista: la puede leer cualquiera. Ahora bien, quizás algunos (¿muchos?) no conecten con ella. Desde luego, se podría calificar de obra mágica, en el sentido de que Ana María Matute tiene mucho de hechicera o alquimista de la palabra. La maneja con un desparpajo envidiable, y consigue con ella evocar imágenes, escenas y ambientes y conjurar metáforas. Además, dota a todo el conjunto de una melancolía absoluta, palpable por todas partes. Es normal que sea así, puesto que `Primera Memoria` es una elegía.Premio Nadal 1959

Sultana – Saudo Arabijos princesė, gimusi pasakiškai turtingoje šeimoje. Ji turi ketverius rūmus trijuose žemynuose, asmeninį reaktyvinį lėktuvą, puikuojasi žibančiais deimantais ir dizainerių siūtomis suknelėmis. Tačiau iš tikrųjų ji gyvena paauksuotame narvelyje. Ji neturi jokios laisvės, negali valdyti savo gyvenimo ir yra vertinama tik kaip moteris, galinti gimdyti sūnus. Paslėpta po grindis siekiančiu juodu šydu, ji gyvena kalėjime, o jo prižiūrėtojai – jos vyras, sūnus ir jos tėvynė. Sultana – Saudo Arabijos karališkosios šeimos, artimai susijusios su karaliumi, narė. Savo dukterų labui ji nusprendžia rizikuoti ir atvirai papasakoti, kaip gyvena įvairių visuomenės sluoksnių moterys jos šalyje. Ji turi slėpti savo tapatybę, nes bijo, kad jos tėvynę valdantys dvasininkai reikalaus nubausti ją mirtimi už sąžiningumą. Tik jos padėties moteris gali tikėtis išvengti demaskavimo ir bausmės, nors jai lyg ir turėtų padėti šydas bei anonimiškumas.

Merginas, atstoves antros kartos karališkosios šeimos, klestinčios dėl naftos Saudo Arabijai nešamų pajamų, nuo pat gimimo supa turtai ir prabanga, į kuriuos jos žiūri kaip į savaime suprantamus dalykus. Dūstančios nuo nepakenčiamų joms primestų suvaržymų, jos reaguoja vienodai desperatiškai. Dramatiškos, pritrenkiančios jų istorijos pasakojamos Saudo Arabijos kultūros ir visuomeninių papročių fone – šis pavaizduotas nemažiau spalvingai ir tikroviškai.